over bergen naar duinen

Cajamarca, een stad in het Andesgebergte die qua grootte te vergelijken is met Gent. Een vreemde mix van etnisch, traditioneel geklede, mensen die leven van landbouw met een vooruitstrevende economische klasse.

img_4125

We blijven hier twee nachten en genieten even van het feit dat we uit meer dan 3 restaurants kunnen kiezen voor lunch en diner. Vlakbij de stad bezoeken we de stenen wouden van Cumbe maya. Een verzameling van rotsen die die de tand des tijds alle mogelijke vormen hebben aangenomen. Onze gids ziet een condor, walvis en zelfs een kussend koppel. Wij denken dat hij ze eerder ziet vliegen…
Cumbe maya

Na een week in de bergen komen we opnieuw toe aan de kust. In Peru sta je na enkele uren reizen in een totaal ander klimaat en omgeving, de warme truien en lange broek wisselen we in voor short en sunglasses. Huanchaco, een klein surfstadje, ligt net boven de grote stad Trujillo en heeft een swag hippie-gehalte. Enkele lokale vissers zweren nog bij de traditionele manier van visvangst waarbij ze gebruik maken van zelfgemaakte rietboten. ‘S morgens trekken ze er op uit om hun netten te controleren en vullen ze hun kleine eenmansboten tot ze vol zijn waarna ze genoodzaakt zijn om terug te keren.
img_4014

img_4129
Net buiten de stad liggen de ruïnes van Chan Chan (niet te verwarren met het gelijknamige topnummer van Buena vista social club). Chan Chan was de grootste stad van alle Precolombiaanse (= voor dat Colombus voet aan land zette) in Zuid-Amerika, met op zijn toppunt maar liefst 60.000 inwoners, en bestaat uit 9 omwalde paleizen opgetrokken uit leem. Een prachtig schouwspel dat jammer genoeg met te weinig zorg wordt uitgebaat en onderzocht. De drukke baan die dwars door de site loopt en het afval langs de toegangsweg is hier getuige van. We hebben meermaals geopperd dat, moest deze ruïne in Europa liggen, ze Pompei zou doen verbleken.

img_4127 img_4128

Lima, you hate it or you love it, we sure loved it! Vanuit Trujillo nemen we de nachtbus naar deze metropool, voor de eerste keer met ‘cama cama’, een volledig bed. Zalige ervaring, alletwee als roosjes geslapen en pas ontwaakt in de ochtendfiles van de hoofdstad. We verblijven 4 dagen in Miraflores, de commerciële en meest toeristische buurt van de stad. Dag per dag bezoeken we een van de vele wijken van de stad, Barranco wordt verkozen als de favoriet en plaats waar we zelfs zouden willen wonen (voor de collega’s die dit lezen, volgende acquisitie in Peru aub).
img_4136

Kerst in Lima, hoe beter te vieren dan met lekker eten? We blijven tenslotte Belgen. De culinaire opties hier zijn eindeloos. De Peruviaanse keuken is een mix van smaken uit de Andes, Amazone en kust. Ceviche (rauwe vissoep met limoensap en chili), pollo a la brasa (gebraden gemarineerde kip) en lomo saltado (gebakken rundsrepen met groentjes) zijn de nationale gerechten bij uitstek. Al dit lekkers vergezeld met een van de vele cocktailvarianten met pisco en jullie verstaan waarom we aan het einde van onze reis een paar kilootjes rijker zullen zijn.

img_4138
img_4070 img_4137

Met pijn in het hart verlaten we deze mooie stad en zetten de onze koers verder richting Nazca. Wie deze naam uitspreekt zegt meestal “lijnen” in dezelfde zin. Niet onterecht als je bekijkt wat deze gelijknamige beschaving meer dan 1000 jaar geleden voor mekaar heeft gekregen. Wanneer we over de lijnen vliegen in een kleine Cessna met twee andere passagiers overvalt er ons een mix van verbazing en misselijkheid. Dit laatste door het menig draaien en keren boven de in de woestijn uitgehouwen figuren. Gelukkig houden we beiden ons ontbijt net binnen.
img_4134

Vanop het dakterras van onze hostel zien we de Cerro blanco liggen, de hoogste duin van het Amerikaanse continent ( ter info de hoogste duin terug wereld, “big daddy” is terug te vinden in Namibië). Het stadje zelf heeft niet veel te bieden. Rondom valt er wel nog wat adrenaline te rapen. We fiksen een toer met een buggy die ons in de woestijn langs verschillende highlights (aquaducten, piramides en begraafplaats) van de Nazcacultuur brengt. Als afsluiter scheuren we met een rotvaart over en op de duinen en stoppen we om te sandboarden. Even voelt het alsof we in de witte winterse Alpen op sneeuwsport zijn…
img_4118 img_4123 img_4124

Vanavond zitten we voor 14u op de bus naar cuzco, “l’ombelico del mundo” of de navel van de wereld volgens de Incas…

RVA

2 comments on “over bergen naar duinen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *